Czerwiec 2025

Projekt 365 — rozdział dwunasty

Czerwiec pachnie zbożem i suchą trawą.

Pola tworzą jednolite przestrzenie, które zmieniają się tylko wraz z wiatrem i światłem dnia. Sarny pojawiają się nagle, na granicy pola i lasu. Stoją chwilę, patrzą i znikają, zanim zdążę się zatrzymać na dobre. To zawsze trwa sekundę za krótko.

Najbardziej zmienia się niebo. Chmury są większe, cięższe, często zbierają się po południu i rozchodzą dopiero wieczorem. Czasem zostaje po nich tylko miękkie światło nad horyzontem.

Dwunasty rozdział nie zamyka niczego. On tylko pokazuje, że ta droga trwa dalej.

Czerwiec złapał niebo w dłonie,
rozlał światło po zbożach.
A ja tylko szedłem dalej,
zanim noc zdążyła przyjść.