Projekt 365 – opowieść o drodze, która zaczęła się od jednego dnia

Są podróże, które zaczynają się od spakowanej walizki, biletu i mapy. Ale są też takie, które rodzą się z potrzeby zatrzymania chwili z pragnienia, by zobaczyć świat nie szybciej, lecz uważniej. Projekt 365 narodził się właśnie z tej drugiej potrzeby. Z jednego dnia, jednego światła, jednego kadru, który pociągnął za sobą następny… i następny… aż w końcu powstała droga, której nie dało się już zatrzymać.

To była podróż przez pory roku, przez mgły i świty, przez ciszę pól i gwar miast. Podróż, w której każdy dzień stawał się małą opowieścią czasem prostą, czasem zaskakującą, czasem pełną emocji, a czasem tylko szeptem światła na liściu. Z tych 365 chwil powstał nie tylko zbiór zdjęć, ale pamiętnik czasu, zapisany w kolorach, fakturach i nastrojach, których nie da się powtórzyć.

A potem wydarzyło się coś, czego na początku nie dało się przewidzieć. Projekt zaczął żyć własnym życiem nie tylko tutaj, w przestrzeni wirtualnej, na stronie i w mediach społecznościowych, ale także w świecie fizycznym. Zdjęcia zaczęły wychodzić poza ekran. Zawisły na ścianach podczas wystaw, stały się częścią wydarzeń, koncertów, spotkań. Były tłem dla muzyki, która niosła je dalej, i dla słów, które nadawały im nowe znaczenia.

Wiele fotografii stało się sceną dla poezji Bożeny Spryńskiej jej słowa i moje obrazy zaczęły ze sobą rozmawiać, tworząc wspólny rytm, wspólny oddech. To już nie były tylko zdjęcia. To były opowieści splecione z muzyką i poezją, żyjące w przestrzeni, wśród ludzi, w emocjach, które pojawiały się podczas tych chwil.

---

Projekt 365+ bo opowieść nie chciała się skończyć

Kiedy minął rok, mogłoby się wydawać, że historia dobiegła końca. Że 365 dni to pełna klamra, zamknięty rozdział. Ale każdy, kto kiedykolwiek wyruszył w podróż, wie, że czasem droga dopiero wtedy zaczyna się naprawdę.

Tak narodził się Projekt 365+. Nie z obowiązku, nie z przyzwyczajenia, ale z potrzeby kontynuacji z tego cichego głosu, który mówił, że świat ma jeszcze wiele do pokazania, a ja mam jeszcze wiele do zobaczenia. 365+ to przestrzeń swobodniejsza, dojrzalsza, bardziej intuicyjna. To już nie tylko codzienny rytuał, ale ciąg dalszy opowieści, która nie mieści się w kalendarzu.

To projekt, który nadal żyje w dwóch światach: wirtualnym tutaj, na stronie, w galeriach, w mediach społecznościowych i fizycznym na wystawach, w salach koncertowych, w miejscach, gdzie obraz spotyka się z dźwiękiem i słowem.

To dowód na to, że fotografia może być mostem. Między dniem a dniem. Między człowiekiem a światem. Między sztukami, które zaczynają ze sobą rozmawiać, kiedy tylko da im się przestrzeń.